حلالم کنید

باخبر باش که هنگامه ی استقبال است
سیصدو سیزده آیینه و یک تمثال است
با خبر باش که هنگامه ی استقبال است
خسته ای گفت که زاریم ز ما در گذرید
هفت سر عائله داریم ز ما در گذرید
پای ازین جاده بدزید سلامت این است
نشنیدید که گفتند :سفر سنگین است ؟
و کسی گفت :بِخُسبید “فرج “در پیش است
“کربلا “را بگذارید که “حج” در پیش است
ای جماعت نه اگر بیش کمی عار کنید
کی شما روزه گرفتید که افطار کنید ؟
دل مبندید که صد “فتنه “در این پنهان است
این همان قصه ی اسلام ابو سفیان است
محرمان بایدِشان سیلیِ شاید خورده
و عمل قفلِ اگر مرد بیاید خورده
الغرض در همه ی قافله یک “مرد” نبود
یا اگر بود شایسته ی “ناورد” نبود
خسته منشین که “حُدَیبیه ، “حُنِینی” دارد
عاقبت صلحِ حسن جنگِ حسینی دارد
از خَمِ محوترین کوچه پدیدار شُدُ
و به خالِ لبت ای دوست گرفتار شُدُ
و همو گفت ،چنین گفت : کسی می آید
“مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید “
ما یقین داریم آنسوی افق “مردی ” هست
“مرد” اگر هست بدانید که ” ناوَردی” هست
ما نه مرداب که جوییم بیا برگردیم
ما نمک خورده ی اوییم بیا برگردیم
سَفَرِ دشتِ غریبیست نفس تازه کنیم
آخرین جنگِ “صلیبیست” نفس تازه کنیم

*********

سلام

سخته نوشتن در حالی که اراجیف قبلیمو به خیلیاش عمل نکردم و شک دارم که براتون قابل باور باشم .

ناگزیر لازمه بنویسم

جمع میبندم چون کلی مینویسم .

چون غیر مخاطب خاصم ممکنه باشن کسایی که چراغ خاموش میانو بهم سر میزنن

مثل پند دهنده ی همیشگیم فاطمه خانوم که هیچوقت به پندو اندرزش گوش و عمل نکردم.

حرف زیادی ندارم فقط اومدم بگم حلالم کنید.

روزگار تو مسیری قرارم داده که دارم به حرفای عاقلانتون میرسم.

راست میگفتین وصالی در کار نیست به همین راحتی.

مژده عشق جاودانه ی من ممنونم که رفتی.

رمز ادامه مطلب همون همیشگی

تنها امید زندگیم.......